Eind 2007 kende Slowpitch zijn opkomst in België, waarbij 7 clubs direct een ploeg oprichtten.
Pas eind 2008 kon onze Coach Jan Ghekiere ook zijn club K. Mortsel Stars overtuigen om een ploeg in te schrijven
bij de KBBSF.

Omdat zowel onze Coach Jan Ghekiere als onze toenmalige sponsor Adsalco bvba een gedeelde interesse in Star Wars hebben,
werd de naam “SKYWALKERS” snel voor vanzelfsprekend aanzien.

De ploeg van het seizoen 2009 bestond vooral uit Recreanten en enkele Baseballers.
Ook konden reeds enkele nieuwe leden aangetrokken worden om zich mee in het avontuur te storten.
Het eerste seizoen was dan ook een groot succes voor deze jonge ploeg, en ze behaalde tegen alle verwachtingen in,
een mooie tweede plaats in de competitie.

Tijdens het seizoen van 2010 kon onze jonge ploeg rekenen op de versterking van een viertal Amerikanen.
Dit tekende nogmaals het internationaal karakter van deze ploeg, mits reeds eerder in 2009 ook twee
Zuid – Afrikaanse vrouwen zich aansloten bij onze ploeg. Onze ploeg wist net als het seizoen daarvoor een mooie tweede plaats te behalen in de competitie.

2011 was een seizoen dat getekend werd door het opdoen van ervaring voor veel van onze nieuwe leden. Doordat onze ploeg maar liefst zeven nieuwe leden telde, besloot Coach Jan Ghekiere elk nieuw lid zijn speelkansen optimaal moest kunnen benutten. Dit resulteerde in een zesde plaats in de competitie, maar evengoed op een enorme vooruitgang van deze zeven nieuwe leden.

Het seizoen van 2012 was een seizoen dat gekenmerkt werd door "tegen alle verwachtingen in". Versterkt met enkele nieuwe (ervaren) leden stelde we in het begin van het seizoen een doelstelling vast: "top 3 halen". Reeds na 6 speeldagen konden we ons verzekeren van een plaats in de top 3 van de finalespeeldag. Tijdens de (enorm spannende) finalespeeldag op 22 september 2012 werden we "tegen alle verwachtingen in" Belgisch Landskampioen Slowpitch 2012!

Ook in 2013 kende we wederom een enorm succes met onze ploeg. Van de 18 gespeelde wedstrijden verloren we er slechts twee, en konden we ons voor het tweede jaar op rij Belgisch kampioen noemen. Dankzij deze overwinning wisten we ons te verzekeren van een deelname aan het Europese Kampioenschap Slowpitch. We mochten in 2014 naar het Co-Ed Slowpitch European Super Cup in Mlade Buky (Tsjechië). 

 

2014 zou het jaar worden van de voorbereiding op het Europese Kampioenschap. We speelden het volledige seizoen in functie van de voorbereiding op dit EK. We zouden voornamelijk investeren om de kwaliteit van onze dames te verbeteren, en wisten om het seizoen op een uiteindelijk derde plaats af te sluiten. Op het Europese Kampioenschap leerden we de klappen van de zweep van de echt grote Europese ploegen en het werd een enorm boeiende leerschool. Uiteindelijk waren we zeer blij met een meer dan verdiende elfde plaats. 

2015 werd een bijzonder jaar. In het voorseizoen speelden we in totaal 24 wedstrijden, waarvan we er slechts 3 verloren. Hierdoor mochten we zeker zijn van een plekje in de top 3. Met deze top 3 werd een finale driekamp georganiseerd, waarbij de Belgische landkampioentitel en het Europese ticket voor 2016 konden verdiend worden. We vingen de dag aan tegen de Afterburners, en konden ons verzekeren van een eerste winst. Ook de Titans konden zich verzekeren van winst tegen de Afterburners en we kwamen uit in wat wij dachten dat de finale werd tegen Titans. Wegens een jammere zaak en slechte communicatie, verloren we deze finale met een eindstand van 6-6. Best een wrang gevoel, maar we wensten Titans toch het allerbeste toe met hun deelname aan het Europese Kampioenschap van 2016. 

2016 zou het jaar worden van onze come-back. We kregen er een hoop nieuwe leden bij, waarin we sterk hebben geïnvesteerd om hen op een sneltempo klaar te krijgen. Het werd ook het eerste jaar waarbij de competitie in twee verschillende klasses werd onderverdeeld, om het leuker te maken voor de iets minder sterke ploegen. De eerste klasse bestond uit zes ploegen, waarvan wij meer dan trots waren om er deel van te mogen uitmaken, en de tweede klasse zou bestaan uit nog eens acht ploegen. Al na vijf speeldagen wisten we ons te verzekeren van een plaats in de top 3, en wisten we dat we weer kans maakten om te strijden voor het felbegeerde ticket voor het Europese Kampioenschap van 2018. We maakten onderlinge afspraken met gans de ploeg, en we besloten unaniem om alles in te zetten om hier volledig voor te gaan. De eerste wedstrijd werd gespeeld tegen de Titans. Door een sterk staaltje slagwerk en een zeer solide verdediging konden we zorgen voor de eerste winst. Hierna speelde de Titans tegen Afterburners, en kon ook Afterburners de winst opstrijken. We speelden uiteindelijk de finale tegen de Afterburners. Van beide ploegen was het verdedigende spel zeer solide, maar onze batten waren net iets meer losgebarsten en een paar zeer belangrijk getimede homeruns zorgden ervoor dat we de winst konden opstrijken, en ons opnieuw konden verzekeren voor een deelname aan het Europese Kampioenschap in 2018!

To be continued ...